opinie: wat doe jij morgen? - Katrien de Kinderen

Je kan de krant niet openslaan of je leest over de jobs die zullen verdwijnen. En uiteraard zal de digitalisering een impact hebben op de jobs van morgen. Er zullen jobs verdwijnen. En de meeste jobs zullen veranderen. Maar er zijn twee manieren om daarmee om te gaan. We kunnen doemdenken. Een soort van verlammende angstcultuur, installeren. Ons mentaal laten klem zetten waardoor we geen alternatief meer zien en deze onontkoombare evoluties louter ondergaan. Of we kunnen ervoor zorgen dat we de toekomst mee vorm geven. Zodat we een stevige toegevoegde waarde hebben in de veranderde wereld van morgen. 

mens centraal

Randstad kiest resoluut voor het tweede. Niemand weet vandaag precies hoe de arbeidsmarkt er in de toekomst zal uitzien. We zijn er alleen zeker van dat die niet meer zal zijn zoals vandaag. En we zijn ervan overtuigd dat de toekomst zomaar ondergaan geen optie is. We houden de vinger aan de pols en anticiperen op veranderingen op onze markt. We geven de manier waarop vraag en aanbod elkaar vinden op de arbeidsmarkt mee vorm. Ook in de toekomst. Met tech for touch als leidraad: optimaal gefaciliteerd door technologie, maar met de mens centraal.

touwtjes in handen 

En we nemen onze verantwoordelijkheid op en laten werknemers met de "Wat doe jij morgen?"-campagne nadenken over hun professionele toekomst. Over welke opties ze nu hebben en waarheen de beslissingen van vandaag hen in de toekomst zullen leiden. We geven experts in de jobs van de toekomst een forum. Ter inspiratie. En als versterker. Als tegengif tegen de angstcultuur ook. Want we hopen dat hoe meer mensen we weten te overtuigen dat ze ook zelf de touwtjes in handen hebben, hoe meer mensen zullen zorgen dat ze klaar zijn voor de toekomst.

 

open vizier

Zodat we met z'n allen nog meer oog hebben voor de opportuniteiten die ons pad kruisen. En zelf waar mogelijk ook kansen creëren. Want werkgevers zullen ook in de toekomst opleidingen aanreiken opdat we zouden blijven. En als we toch willen vertrekken, dan kunnen we met zelf gekozen opleidingen nieuwe deuren openen. We kunnen interne opportuniteiten bij onze werkgevers zien en de sprong wagen. Of we kunnen onszelf en onze job heruitvinden. We kunnen ondernemers worden. Of intrapreneurship aanmoedigen. We kunnen coachen en gecoacht worden. We kunnen online studeren. Of ons gewoon offline laten inspirereren door mensen die een bron zijn van innovatieve ideeën en blikverruimende inzichten. 

 

Er is maar één ding dat we beter niet doen. En dat is blijven stilstaan.